خواننده دایه دایه وقت جنگه دافانی را وداع گفت

رضا سقايي ،خواننده پيشکسوت موسيقي لري که سالها از بيماري رنج مي برد از ده روز پيش به علت سکته مغزي در بيمارستان ساسان تهران بستري شده بود. رضا سقایی، نام بلندی است که بسیاری از مردم ایران و جهان نام لر و موسیقی لری را با صدای وی میشناسند. سقایی در طول زندگی پربار هنری خود آثار ماندگاری چون «تفنگ»، «موتورچی» « قدم خیر» و … را به جامعه هنر و موسیقی مردم لر و ایران تقدیم کرد. فتح الله سقايي برادر آن مرحوم: به احتمال زياد مراسم تشييع روز سه شنبه از مقابل تالار وحدت خواهد بود.
رضا سقايي ، خواننده موسيقي لري و قطعات ماندگاري چون “دايه دايه وقت جنگه” صبح يکشنبه بر اثر نارسايي تنفسي در تهران درگذشت.
به گزارش مهر، رضا سقايي ،خواننده پيشکسوت موسيقي لري که سالها از بيماري رنج مي برد از ده روز پيش به علت سکته مغزي در بيمارستان ساسان تهران بستري شده بود.
سقايي متولد 1318 در خرم آباد بود و مدتي در کلاسهاي آواز اسماعيل مهرتاش به آموزش خوانندگي پرداخت.وي در اواخر جنگ تحميلي بر اثر اصابت ترکش بمب در ازنا مجروح شد و تا زمان مرگ درگير مصائب و عوارض اين اتفاق بود.
وي در طول زندگي هنري اش با هنرمنداني همچون علي اکبر شکارچي ، مجتبي مير زاده و فرج عليپور همکاري داشته و قطعات ماندگاري از وي برجاي مانده است؛او نخستين بار تصنيف “آن نگاه مست تو” را به زبان لري اجرا کرد؛همچنين در سال 86 ، ترانه “دايه دايه” با تنظيم مجتبي ميرزاده و با صداي سقايي جزو آثار فاخر و ماندگار يکصد سال اخير موسيقي ايران به ثبت رسيد.
فتح الله سقايي برادر آن مرحوم در باره تاريخ تشييع اين هنرمند گفت : در حال پيگيري امور خاکسپاري هستيم و به احتمال زياد مراسم تشييع روز سه شنبه از مقابل تالار وحدت خواهد بود.
وي افزود: پيکر آن مرحوم را پس از تشييع از مقابل تالار وحدت به خرم آباد منتقل و در آنجا به خاک مي سپاريم.
رضا سقایی در سال 1318 در محله ی قدیمی پشت بازار شهرستان خرم آباد متولد شد. در دهه ی 40 با ترانه های فولکلور موسیقی لری را با شکوهی بی نظیر به عرصه ی ملی کشاند.
توانایی حنجره استاد رضا سقایی در سال 56 با همراهی شادروان مجتبی میرزاده برای بازسازی هنرمندانه ی ترانه های«دالکه»، «تفنگ»، «زندگی»، «قدم خیر»، «دایه دایه»، «موتورچی» به اوج رسید و موسیقی لری در پهنه ایران معرفی و مشهور شد.
رضا سقایی اما در سال 57 به علت عمل لوزه ، حنجره طلایی اش را به خاطره ها سپرد اگر چه حضور نمادین و گاه بگاه او در مجامع هنری شوری زائد الوصف را در میان علاقمندان بی شمارش پدید می آورد. متاسفانه سقایی از ابتدای سال 87 به علت کسالت شدید بستری شده و پس از سکته ی مغزی در 19 اسفند سال گذشته در نهایت صبح امروز دار فانی را وداع گفت.











براساس اصول 23-24و26 قانون اساسي حق آزادي بيان دارم . پس بايد بنويسم. بایدحرفهایمان را بزنیم - لازم بشه داد هم میزنیم هرچند براي خيلي ها تلخ باشد ٬