کوهدشت سیتی

    یکی از دوستان که تازه ازدواج کرده می گفت که طی 6-5 ماهی که با همسرش عقد کردن شاید به اندازه چند ساعت هم نتونستن با هم خصوصی و فارق از دیددیگران صحبت کنن! اون می گفت تو خونه یا هر جای دیگه وقتی می خوایم دو کلمه با هم آهسته صحبت کنیم نگاه غریبه و آشناست که به سمت ما معطوف می شه که بیبنه ما چی میگیم یا می خوایم چکار کنیم ! حتی وقتی به هم نگاه می کنیم باز هم متوجه می شیم که اطرافیان و آشناها کاملا محسوس به ما زل زدن که ببینن مثلا قصد ما از این نگاه  که به هم کردیم چیه یا داریم به هم چی می گیم ! اون دوست اظهار می کرد که اول خیلی این مسئله براش مهم نبود و فکر می کرد می تونه با این قضیه کنار بیاد اما مسئله اینه که عملا اونا در حال حاضر مورد کنجکاوی فامیل و مردمی شدن که می دونن اونا زن و شوهر تازه ازدواج کرده هستن! البته من با صحبتایی که با چند نفر از تازه مزدوجین دیگه هم کردم اونا هم همین نظر رو داشتن و بعد من یادم اومد که وقتی یکی از اقوام نزدیک ما ازدواج کرده بود و ما به خونه اونا می رفتیم هر وقت اونا نسبت به هم رفتاری داشتن یا با هم صحبتی می کردن یکی از آدمای فضول اون جمع که می خواست ببینه اونا چی میگن من بودم! راستی چرا نباید این عادت بد رو ترک کنیم ؟