مهمان ویژه
دیشب (۱۷/۷/۸۷)برای کوهدشت سیتی و فضول کوهدشتی شب ویژه و خوبی بود چرا که مهمان ویژه ای داشت ٬ مدیر مسئول محترم نشریه وزین سیمره ٬ مهمانی که همه شما با نام وچهره او آشنایی دارید ٬ به بهانه این حضور فرخنده وبرای تکریم چنین افرادی که شاید بعضی از ماها هنوز با نوع کار آنها و تاثیر گذاریشان در جامعه آشنایی کامل نداریم حرفاهایی دارم ٬ مطبوعات رکن اساسی یک جامعه است و تردیدی نیست که یک مطبوعه پویا و کارآمد می تواند در رشد و اعتلای جامعه تاثیر فراوانی داشته باشد ٬ به اعتقاد بنده با توجه به اینکه کوهدشت با اطلاعی که من دارم تا قبل از سمیره نشریه ای نداشته است ( اگر داشته بمن بگوئید ) انتشار سیمره به نوعی می شود گفت یک بدعت و تا حدودی یک ریسک بوده است چرا که با جوی که در کوهدشت وجود دارد و بعضا ْ مسئولین عزیز و نورچشمی انتظارات عجیب و غریب از یک مطبوعه محلی دارند میشود گفت کیانوش رستمی در ابتدا کمی دیوانگی کرد ( ببخشید آقا کیانوش این عبارت را از خودت شنیده ام) ولی ایستادگی کرد ٬ داستان فیلم و زینگ و چاپ یارمحمدی کرمانشاه ٬ آمد رفت خرم آباد وارشاد و سر کله زدن با خبرنگاران بعضاْ نا وارد و پرورش آنان ٬ کنترل نهایی برای چاپ و استرسهای خاص قبل از چاپ و... در مقاطعی او را نا امید از ادامه راه می کرد ٬ ولی با توجه به اینکه پوست کلفتی و تلاش یکی از پارامترهای مهم انتشار نشریه است ایستاد و تا کنون نیز ادامه داده است ٬ آگهی از اموری است که یک نشریه برای ادامه به آن نیاز دارد ٬ اما مگر کوهدشت چقدر آگهی دارد و متاسفانه هنوز هم این امرجا نیفتاده است ٬ به همه اینها اضافه کنید که در کوهدشت همه با هم پسر عمه و پسر عمو و دختر خاله هستیم و پولش می ماند برای بعداْ که اونهم هاپالی میشود ٬ بگذریم ٬ کیانوشها را در یابیم ٬ او برای رشد شهرمان ایثار کرده است ٬ به کمک ما احتیاج دارد میشود با سیمره رشد کرد فرهنگ ساخت ٬ بالنده شد و افتخار کرد ٬ ما چه بخواهیم و چه نخواهیم سیمره در جریان است ٬ ما هم در راه اعتلایش بیدار ٬ هشیار و پایدار باشیم ٬ مجددا ْ خوشحالی خود را از حضور دوست عزیز و فرهیخته ام کیانوش خان رستمی در كوهدشت سيتي اعلام ميدارم .
براساس اصول 23-24و26 قانون اساسي حق آزادي بيان دارم . پس بايد بنويسم. بایدحرفهایمان را بزنیم - لازم بشه داد هم میزنیم هرچند براي خيلي ها تلخ باشد ٬